maja 08, 2017

Dziecko a media cyfrowe {wypowiedź Dr. Aleksandry Piotrowskiej.}

"W naszym życiu zapanowały media cyfrowe. Komputery, laptop, tablet, smartfon. Stają się one także częścią świata naszych dzieci. Coraz częściej jesteśmy świadkami sytuacji, gdy rodzic podróżujący z małym dzieckiem 2-3 letnim czy czekając na posiłek w restauracji wręcza mu tablet lub smartfon, a dziecko zainteresowane aplikacją, filmem czy grą - natychmiast wpada w trans i przestaje domagać się uwagi. 
Zdarza się, że kilku - kilkunastomiesięczne niemowlęta układane są do łóżeczek z aktywnym urządzeniem mobilnym.. 

Oczywiscie, media cyfrowe mają liczne zalety, z powodu których trudno dziś wyobrazić sobie rezygnację z korzystania z nich. Ale w ciągu zaledwie kilku lat, wiek w którym dzieci zaczynają regularnie i systematycznie korzystać z własnych telefonów komórkowych, obniżył się o dwa lata (wynosi on obecnie 7-8 lat). Dodajmy jeszcze, że 9/10 telefonów ma dostęp do internetu. 

Warto mieć świadomość, że jeszcze nie znamy odroczonych następstw rozwoju i wzrastania wśród urządzeń cyfrowych. Skutki doraźne natomiast nakazują ostrożność w zezwalaniu dzieciom na obcowanie z nimi. Problemem może być szkodliwość samej czynności używania urządzenia - chociażby fakt, że płaski ekran oglądany z bliskiej i co gorsza stałej odległości wyklucza proces akomodacji soczewki w gałce ocznej (a przecież dzieciństwo to okres intensywnego rozwoju tej sprawności, tyle, że wymaga to patrzenia na obiekty różnie odległe od oka). Wpatrujące się w ekran oko ulega podrażnieniu, ponieważ przy niemal wyeliminowanym mruganiu wysycha gałka oczna. Właściwie to trudno wskazać taką sferę, w której widoczne byłyby zalety bawienia się dziecka tabletem czy smartfonem. Dzieci często obcujące z mediami cyfrowymi słabo mówią, bo nie mają okazji i potrzeby używania mowy. 

Dzieci stają się coraz mniej zainteresowane relacjami z innymi, mają narastające problemy z komunikacją, zaczynają przypominać dzieci z zaburzeniami autystycznymi. 

Nie jest ani możliwe, ani wskazane postulowanie abstynencji cyfrowej, ale warto wstrzymać kontakt najmłodszych (do około 2 rż) z mediami cyfrowymi. Natomiast dzieciom starszym zdecydowanie go limitować, pilnując wprowadzonych zasad. I pamiętajmy, że zabawa tabletem nie może zastąpić kontaktu z dorosłym."

{powyższa wypowiedź to część wywiadu z Panią dr. Aleksandrą Piotrowską}

Przeciętnie dzieci spędzają 20 godzin tygodniowo przed ekranem. Niektóre nawet 40 i więcej. Do 18 roku życia dziecko obejrzy 8 tys. morderstw i 100 tys. aktów przemocy. Skutki nadmiernego oglądania telewizji i korzystania z komputera: 1. Brak ruchu i ćwiczeń w rozwijaniu dużej i małej motoryki oraz równowagi. Niedostatek tej naturalnej i niezbędnej dla zdrowego rozwoju formy stymulacji wpływa negatywnie na rozwój ciała, a także mózgu, a tym samym przyszłych zdolności intelektualnych dziecka. 
2. Krótkowzroczność - patrzenie na dwuwymiarową płaszczyznę ekranu jest szczególnie niekorzystne dla małych dzieci, których oko jest przystosowane do widzenia trójwymiarowego.  Ponadto patrzenie na ekran ustawiony w stałej odległości od oka osłabia jego mięśnie akomodacyjne, które w normalnych warunkach wykonują do 100 ruchów na 20 sekund, zaś wpatrzone w ekran 5-7 ruchów, gdyż oko nie musi pracować patrząc na obiekty o różnym stopniu oddalenia. Podobne konsekwencje wywołuje długotrwałe korzystanie z komputera.
3. Osłabienie i wady kręgosłupa - przesiadywanie godzinami przed ekranem osłabia szkielet i kręgosłup, którego zła kondycja może zapoczątkować wiele chorób.
4. Nadpobudliwość i trudności z koncentracją (b. szybki potok obrazów – często kilka obrazów w jednej sekundzie!!! - uszkadza zdolność skupiania uwagi; bombardowane dźwiękiem i szybko zmieniającym się obrazem mózgi nie są wstanie nadążyć za akcją z linearnym myśleniem, są natomiast poddane potężnej sensorycznej i emocjonalnej stymulacji); nadmierne oglądanie telewizji zmienia strukturę mózgu dziecka.
5. Brak umiejętności językowych – głównym narzędziem telewizji jest obraz, nie słowo.
6. Nieumiejętność myślenia i rozwiązywania problemów (język i zdolność koncentracji to główne narzędzia myślenia).
7. Zanik wyobraźni.
8. Nieumiejętność przewidywania konsekwencji - w telewizji ważne jest tu i teraz.
9. Lenistwo umysłowe, nawyk biernej i bezkrytycznej konsumpcji produktów masowej kultury.
10. Obniżenie wyników w nauce.
11. Postawa życiowa: niecierpliwość, potrzeba ciągłej zewnętrznej stymulacji i rozrywki, szybkie popadanie w nudę, oczekiwanie gratyfikacji bez wysiłku (rozdawanie nagród, łatwe konkursy)
12. Niezadowolenie z własnego wyglądu prowadzące do zaburzeń w jedzeniu lub depresji (nierealistyczne, a często niezdrowe –osiągane poprzez anoreksję lub sterydy - standardy urody lansowane przez media).
13. Niezadowolenie z dotychczas posiadanych rzeczy (podsycane celowo przez reklamy).
14. Zanik wrażliwości, znieczulenie na cudzy ból i krzywdę w realnym życiu.
15. Lęk, niepokój, nieufność, pesymizm lub cynizm, demoralizacja, agresja.
16. Ograniczenie kontaktów z rówieśnikami, pogorszenie stosunków z członkami rodziny.
17. Obniżenie umiejętności społecznych i wskaźników inteligencji emocjonalnej.
18. Brak czasu i chęci na inne zajęcia (sport, czytanie, własną twórczość, rozmowy itd).
19. U chłopców skłonność do postawy macho, agresji i pogardy dla kobiet, u dziewcząt cynizm, apatia lub agresja, przyzwolenie na bycie traktowaną jako obiekt fizycznego pożądania.
20. Uzależnienie jak od narkotyku (potrzebne coraz większe i mocniejsze dawki wrażeń).
{źródło informacji : KLIK

Polecam zapoznać się także z tym artykułem -> KLIK  

Ja wolę spędzać z moim dzieckiem czas w ten sposób...


a Ty? 


Zdecyduj sama, Droga mamo. 




Brak komentarzy:

Copyright © 2016 Mother and Son , Blogger