kwietnia 05, 2017

Bawmy się wspólnie. Kompendium zabaw dla dzieci powyżej 3 lat. {część IV}

Oto kolejne propozycje zabaw. 
Poprzednie możecie znaleźć 

KTO JEDZIE DO PRACY?

Wiek dziecka: 5 - 6 lat

Cele:
Poszerzanie wiedzy na temat różnych zawodów
Poznanie atrybutów ludzi wykonujących różne zawody
Wspomaganie myślenia logicznego i wnioskowania
Usprawnianie motoryki wielkiej
Rozwijanie pamięci

Rekwizyty:
Dostępne w domu przedmioty kojarzące się z wymienionymi w zabawie zawodami, kartka papieru, flamastry lub kredki.

Miejsce zabawy: duże pomieszczenie w domu (pokój)

Co warto wiedzieć o zabawie? 
Poszerza ona wiedzę dziecka na temat różnych zawodów.
Na wstępie wręczamy dziecku kartkę i prosimy o narysowanie pociągu, który będzie miał co najmniej 5 wagonów. Będzie nam to potrzebne do zabawy.

Przebieg: 
Dziecko jedzie dookoła pokoju naśladując pociąg. Jest maszynistą, który na każdej stacji zatrzymuje się i może zabrać jednego pasażera, ale wtedy, gdy odgadnie, kim ten pasażer jest i jaki ma zawód. W trakcie jazdy rodzic recytuje słowa wiersza:

Jedzie pociąg poprzez miasta,
Zbliża się następna stacja,
Na peronie czeka człowiek,
Kto to taki ty odpowiedz:

Gdy wiersz się kończy maszynista zatrzymuje pociąg, a rodzic zadaje zagadkę np.: jest to osoba, która sadza swoich klientów na fotelu, ma w ręce grzebień i nożyczki, zmienia coś w naszym wyglądzie itd. Jak dziecko odgadnie, że chodzi o fryzjera, jego zadaniem jest w pierwszym wagoniku pociągu narysować jakiś przedmiot, którym się posługuje ta osoba w pracy. W przypadku fryzjera może to być grzebień, nożyczki, lub jeszcze coś innego. Po narysowaniu dziecko rusza pociągiem do następnej stacji, a rodzic recytuje wiersz.
Po dojechaniu do każdej stacji zadaniem dziecka jest wymienienie, kto już jedzie w jego pociągu – tych zawodów będzie coraz więcej, a my sprawdzamy czy dziecko pamięta jakie osoby po kolei wsiadały. Może się to odbywać na dwa sposoby: dziecko stara się wymienić kolejne osoby z pamięci lub jeśli sobie nie radzi z pomocą narysowanych przez siebie atrybutów tych osób w pociągu.



MAŁE CZY DUŻE?

Wiek dziecka: 3 - 4 lata

Rekwizyty: obrazki zwierząt małych i dużych, jakiekolwiek przedmioty służące za dwie
obręcze – małą i dużą.

Co warto wiedzieć o tej zabawie?
Wielostronnie rozwija dziecko. Są w niej elementy kształcące różne funkcje:

językowe – dziecko poszerza słownictwo o nazwy zwierząt, dźwięki
charakterystyczne dla danego gatunku.
logopedyczne – dzięki naśladowaniu wyżej wspomnianych dźwięków
usprawnia gardło, krtań.
matematyczne – jest to wstęp do nauki o zbiorach na miarę rozwoju trzylatka

rozwoju –naśladowanie sposobu poruszania się zwierząt. Jest to ogólne ćwiczenie i usprawnienie całego ciała.                  

Przebieg:

Pokazujesz dziecku przykładowe karteczki z rysunkami zwierzątek (możemy wykorzystać Danonkowe magnesy ze zwierzątkami). Następnie prosisz dziecko o pomoc w znalezieniu domków dla zwierzątek. Kładziesz dużą obręcz i wyjaśniasz, że będzie to domek dla wszystkich dużych zwierzątek, obok kładziesz małą obręcz i mówisz, że tutaj będzie domek małych zwierzątek. Następnie mówisz do dziecka: za chwilę wylosujesz pierwsze zwierzątko, powiesz głośno jego nazwę, powiesz czy jest małe czy duże i zamienisz się w nie. Pokażesz jak ono się porusza, może wydaje jakiś dźwięk? W ten sposób zaprowadzisz je do domku.
Uwaga! Niektórym dzieciom może być trudno zapamiętać tak wiele czynności na raz, dlatego dobrze jest, dopóki nie zapamięta, podpowiadać mu co ma zrobić. Kolejność jest następująca:

1. Losowanie zwierzątka
2. Określenie jego wielkości
3. Naśladowanie jego ruchów, dźwięków
4. Wybranie właściwego domku

Przykłady zwierząt:
Małe: żabka, myszka, ptaszek, biedronka, mrówka, mucha,
Duże: koń, krowa, żyrafa, niedźwiedź, słoń, struś

Wskazówki do zabawy: Możemy w ramach poszerzania wiedzy dziecka na temat zwierząt wprowadzać nieznane mu dotychczas gatunki. Wtedy dobrze jest wyjaśnić, że jeśli wylosuje zwierzątko, którego nie zna, może poprosić nas o naśladowanie go, powiedzenie czy jest duże czy małe, jakie dźwięki wydaje. Jest to duża atrakcja dla dziecka, kiedy widzi, że rodzic włącza się czynnie w zabawę.



PRZECIWNOŚCI

Wiek dziecka: 4 - 5 lat

Cele:
·  Wzbogacanie słownika dziecka (o przymiotniki)
·  Rozwijanie logicznego myślenia
·  Ćwiczenie koordynacji wzrokowo – ruchowej

Rekwizyty: piłka


Przygotowanie: Siadasz naprzeciwko dziecka z piłką w rękach. Twoim zadaniem jest
wymyślanie różnych przymiotników, a zadaniem dziecka będzie wymyślanie przymiotników o przeciwstawnym znaczeniu. Informujesz dziecko o zasadach zabawy. Można tutaj, kiedy zabawa przebiega po raz pierwszy, podać przykład dziecku.


Przebieg: Wymieniasz poszczególne przymiotniki, dziecko odpowiada przeciwstawnymi.
Podczas zabawy cały czas dodatkowo krąży piłka między Tobą i dzieckiem.

Przykłady:
·  długi – krótki
·  gruby – chudy
·  mały – duży
·  niski – wysoki
·  cichy – głośny
·  zimny – ciepły
·  miękki – twardy


Wskazówki do zabawy:
Można stosować różne podpowiedzi, kiedy dziecku trudno zgadnąć o jakie słowo chodzi.
Pokazujemy ciałem, rękoma swoje słowo wymawiając je głośno i bez mówienia pokazujemy słowo dziecka. Dajemy mu szansę wymyślenia odpowiedzi.


Dzieciom starszym, „wprawionym” w zabawie wymyślamy coraz trudniejsze słowa:

·  głęboki – płytki
·  zamknięty – otwarty
·  wąski – szeroki
·  ciemny – jasny
·  ostry – tępy
·  czarny – biały
·  szybki – wolny



Ważne jest, żeby zmieniać kolejność słów – to co wcześniej odpowiadało dziecko, powiedz w pierwszej kolejności. Dziecko ma wtedy okazję nauczyć się kolejnego słowa  i dokonać operacji myślowej w drugą stronę.


PRZYJDŹ DO MNIE JAK...


Wiek dziecka: 3 – 4 lata (a nawet starsze)

Cele:
· Zachęcenie dziecka do współpracy
· Rozwijanie wyobraźni
· Wzmacnianie kontaktu z dzieckiem
· Poszerzanie wiedzy o otaczającym nas świecie
· Usprawnianie motoryki wielkiej

Miejsce zabawy: dom, podwórko

Co warto wiedzieć o zabawie? 
Jest to dobra metoda na zachęcenie dziecka do wykonania naszej prośby. Kiedy maluch nie ma ochoty rano przyjść do nas, ubrać się czy usiąść do stołu, żeby zjeść, dzięki tej zabawie może się to udać. Może to być jedna z metod na grymaszące dziecko. Niestety, nie ma gwarancji skuteczności za każdym razem, ale warto spróbować. Oprócz sytuacji opisanych wyżej możemy zwyczajnie bawić się z dzieckiem zawsze wtedy, kiedy ma ono na to ochotę.
Dzięki tej zabawie dziecko będzie chciało jak najczęściej przychodzić do rodzica. Może prosić o to, aby je zawołać, bo będzie to dla niego okazja do zabawy.


Przebieg: 
Kiedy chcemy zawołać do siebie dziecko, a jest wiele takich sytuacji w ciągu dnia, proponujemy mu aby przyszło do nas naśladując ruchy jakiegoś zwierzęcia. Mówimy: „Przyjdź do mnie jak...”: żabka, słonik, motylek, miś, itp. Dziecko ma wtedy naśladować ruchy wybranego zwierzątka. Kiedy do nas dotrze, a nawet w trakcie wykonywania czynności, obserwujemy i komentujemy zachowanie pociechy. Jeśli naśladuje motylka, mówimy, np. „Jakie masz piękne duże skrzydełka”. Możemy poprosić dziecko, żeby opisało jak wygląda jako motyl. Kiedy nie jest pewne jak się zachować – podpowiadamy: „motylek to bardzo delikatny owad, ma cieniutkie skrzydełka” (żeby dziecko mogło sobie wyobrazić jak ma się poruszać).



PYTANIE – KLASKANIE

Wiek dziecka: od 3 lat

Cele:
· Ułatwienie wyrażania własnego zdania na dany temat
· Nauka określania swojego zdania
· Umiejętność przekładania intensywności uczuć, przeżyć na gesty
Miejsce zabawy: wszędzie, gdzie mamy chwilę na rozmowę z dzieckiem

Co warto wiedzieć o zabawie? 
Zabawa jest przeznaczona zwłaszcza dla dzieci młodszych, którym jeszcze jest trudno wypowiedzieć swoje zdanie na dany temat. Mogą wtedy słowa zastąpić gestem, a jego intensywnością wskazać, na ile im się coś podoba lub nie. Jest to dobra propozycja dla trzylatków, które po raz pierwszy idą do przedszkola. Nie potrafią one jeszcze do końca opisać swoich wrażeń, spostrzeżeń i o wiele łatwiej będzie im to zademonstrować. Dzięki tej zabawie, można lepiej poznać odczucia swojego dziecka.

Przebieg: 
Rodzic wyjaśnia, że będzie zadawać pytania, a dziecko zamiast odpowiadać będzie klaskało w dłonie. Jeśli coś mu się nie podobało – nie klaśnie wcale, jeśli troszkę – klaśnie słabo i krótko, jeśli bardzo – będzie klaskało mocno i długo. Można podać przykład ze swojego życia, np. mama mówi: „Jak tata zapytałby mnie czy lubię wcześnie wstawać nie zaklaskałabym wcale, a jeśli zapytałby mnie czy lubię lody – klaskałabym długo i głośno” (demonstrujemy dziecku jak).
Przykładowe pytania:
· Jak dzisiaj spałaś/spałeś?
· Czy lubisz przedszkole?
· Jak smakowało Ci dzisiaj jedzenie?

Wskazówki:
Pytania te nie powinny sugerować jasnej odpowiedzi tak lub nie, dziecko musi w nich określić intensywność swojej emocji z nim związanej. Po każdym pytaniu nawiązujemy rozmowę z dzieckiem. Po wyrażeniu gestem swojego zdania będzie mu już łatwiej wypowiedzieć się na konkretny temat. 



TAK CZY NIE?


Wiek dziecka: bez ograniczeń

Cele:
· Usprawnianie myślenia logicznego i wnioskowania
· Ćwiczenie rzutów i chwytów
· Koordynacja wzrokowo-ruchowo-słuchowa

Rekwizyty:
piłka

Miejsce zabawy:
Można się bawić wszędzie tam, gdzie jest trochę wolnej przestrzeni.

Co warto wiedzieć o zabawie?
Jest to urozmaicenie i wzbogacenie zwykłej gry w piłkę z dzieckiem. Dzięki dodatkowym elementom zarówno my, jak i nasze pociechy, będziemy chętniej do niej wracały.

Przebieg:
Rodzic informuje dziecko o regułach gry. Zadaniem rodzica jest układanie różnych stwierdzeń – prawdziwych i fałszywych. Kiedy wypowie stwierdzenie rzuca do dziecka piłkę. Jeśli stwierdzenie jest prawdziwe, dziecko odrzuca do nas piłkę wysoko nad głową. Jeśli to, co powiedzieliśmy nie jest prawdą dziecko turla piłkę po ziemi.

Przykłady stwierdzeń:
Woda jest sucha, latem jest ciepło, nos jest nad ustami, bocian jest różowy, itp.

Wskazówki:
W tej zabawie nie ma ograniczeń wieku, ale pamiętajmy, by dostosować stwierdzenia do wiedzy dziecka na danym etapie rozwoju.



Copyright © 2016 Mother and Son , Blogger